Kendimizi yarına bıraksak da, aklımızdaki, kalbimizdeki geçmiyor, yarına bizi alarak gidiyoruz çünkü; yarın mı daha çabuk geliyor, yoksa başka bir dünya mı?

Devamını Oku

Ben fareden korkarım, psikolojide bu korkunun bir de adı var, Musophobia. İnsanların yüzde dokuzu farelerden çok korkuyormuş, yalnız değilim yani. Aslında bu duygunun korku olduğundan da çok emin değilim, daha çok bir iğrenme hali sanki…

Devamını Oku

Bazen yaranın merhemi hiç ummadığındadır. Yanıtını aradığın soru da. Bazen en az duymak istediğin, en güçlü sesini duyurur sana. Bazen sana çok iyi gelen, aslında hiç de iyi gelmemiştir…

Devamını Oku

Gözünüzden sakınıp, pamuklara sararak korumak istediğiniz insanı, elinizle toprağa emanet etmiş olsanız da, onun gittiğine inanmıyorsunuz. Bir ses, bir söz, bir koku, bir yemek hep onu hatırlatıyor, canınızı yaka yaka, burnunuzun direğini sızlata, sızlata…

Devamını Oku

Dikkat! Yazı çok feci bir gerçeklik ve çok kişi içermektedir, bilginize… İnsanın yaşadıkları, doğduğu aile, içinden çıktığı, çıkamadığı toplum ve ona dayatılanlar ve illa ki kişilik yapısı, hayattaki duruşunu etkiler…

Devamını Oku

Bir astrolog dedi ki: yastayım. Depremde ailesinden hiç kimseyi kaybetmemiş, her ne kadar “Ölümle, yalnızca sevdiğiniz biri ölünce gerçekten yüz yüze gelirsiniz…” dense de o kaybedilen canlar
için yasta…

Devamını Oku

Bu yazıyı yazalı tam bir yıl olmuş. Ne kadar çok şey değişmiş baktım da. Artık çayı açık içiyorum. Peyniri suya koyuyorum geceden. Hastalıklar, huzursuzluklar, son yaşananlar, kayıplar, acılar, ne kadar da doldurmuş bu bir yılı…

Devamını Oku

Çaresizlik, boşluk, hiçlik, boşunalık ve büyük bir üzüntü! Üzüntü demek az, ama başka ne denir bilmiyorum. Kelimelerim de depremzede, onlar ve ben birlikte göçük altında kaldık!

Devamını Oku