Annem, hayatın kaymak tabakasını “höpürdeterek” yiyenlerin, bunu payına kavunun kelek tarafı düşenlerin gözüne sokup, üstelik, onları küçümseyenleri “Allah’ın ipi çok uzun, onlar şu anda dünyanın sahibi sanıyorlar kendilerini; ama gün gelir, devran döner ve o ip birden çekilir, tepetaklak olur her şey, işte o zaman, karşı taraf da dünyanın sahibi olmadığını anlar” derdi.Meğer annem, Hubris…

Devamını Oku

Fazla noksandır.”Her şeye sahip olmak isteyen, her şeyi ve herkesi “sadece” kendine layık gören insan eksiktir,boşluğunu doldurma çabasındadır.(Boşluk dolmaz, uçurum  olur ve…) Noksan fazladır!Eksik olmayı, hiçlik makamına taşıyan insan fazladır…(Diğerleri, yani “varlıktaki “noksanlar” ise püfür püfür yaşarlar hayatı; daha doğrusu yaşamazlar!)

Devamını Oku

Dün akşam güneş battıktan sonra Ankara’nın en işlek cadde ve sokaklarından yürüyerek evime gitmek istedim. Ilk kez arabasız ve toplu taşımsız bir eve varış hikayesi yaşamak için yollara düştüm…

Devamını Oku

“Konuştukça, söyleyemediklerimiz birikiyor”Söyleyemediklerimiz söylediklerimizde gizli, hem de majüskül harflerle… Söylediklerimiz, söylemek istediklerimiz değil, onlar daha derinde!

Devamını Oku

“Hayat, ölümle karşılaşınca anlamını yitiriyor”… Düşündüm, düşündüm ve her zaman olduğu gibi, tam da karşıdan baktım; hayat asıl ölümle karşılaştığı için anlamlı dedim. Tam da onun için, yani ölüm olduğu için hayat çok değerli; bir anı bile yoran, geren, eksilten, üzen insanlara ve olaylara harcamayacak kadar değerli ve kendi olma, kendini gerçekleştirme ve yaşama fırsatını…

Devamını Oku

       “Bak bu yara izlerine, sırtımda yok ama” Aşıyorsun tökezleme taşlarını birer birer…Aştıkça güçleniyorsun…Güçlendikçe aslında ne kadar zayıf olduğunu anlıyorsun.Yeni tökezleme taşları çıkıyor önüne; bu da biraz daha güçlenmek demek yine, yeniden.İnişler, çıkışlar,düşmeler, kalkmalar demek; kendi kendini, kendi kendine avutmak demek; durmak ve görmek demek!Ve sonra, ahh sonra …Bir bakıyorsun ki, en yakınında bildiğinin “kuklası”…

Devamını Oku

Her attığım adımda, arkamda, yanımda, yöremde bir kelebek var, omzuma hafifçe konup, sonra omzuma bir öpücük kondurup, yolumu ve yönümü bana gösteren bir kelebek…Hep sol omzumda, kalbime yakın yerde, gözümü yana doğru kaydırıp ona bakınca gözleriyle karşılaşıyorum.Gülüyor içi gözlerinin.Benim ki gibi…“Hayatının katlanabilir hale gelmesi için çocuk ol ” diyor.Unutma; içindeki çocuğu demiyorum, sen çocuk ol…

Devamını Oku

Mozaik Edebiyat Grubu üyesi yazar, şair ve okurlar olarak ülkemizde depremlerin, geçen yıl 6 Şubat 2023’te olduğu gibi kitlesel ölümlere yol açmasını istemiyoruz. Bu konuda halkımızı, özellikle de yerel ve merkezi yönetimleri sorumluluk üstlenmeye, önlem almaya çağırıyoruz!Depreme karşı alınması gerekli önlemlerin, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde önemli olduğunu biliyoruz. O nedenle işe önce kendimizden…

Devamını Oku