Hayat, ahh hayat…Dengeyi tutturamazsan, hayatındaki her şey Domino taşları gibi, tık tık tık diyerek yıkılıyor. Şanslıysan eğer, kenara çekilip “ben nerede yanlış yaptım” diye düşünürken, izlemek de mümkün o taşları, altında kalmak da. Çook küçük yaşlarda öğrenmiştim, hayatın alış veriş değil, veriş alış olduğunu. Ama bilginin, onu yaşamak demek olmadığını yeni öğrendim. Başıma taşlar yağınca,…

Devamını Oku

“Olgunluk tezahür etmeye başladığında, yıllarımı saydım ve bundan sonra, yaşadığımdan çok daha az zamanım kaldığını keşfettim. Kendimi, bir şekerleme paketi kazanmış küçük bir çocuk gibi hissediyordum: Önce büyük bir zevkle ve iştahla yedim, ama azalmaya başladıklarını bir kez hissedince, şimdi teker teker, tadını çıkararak yiyorum. Artık yasaların, kuralların, uygulamaların ve yönetmeliklerin tartışılıp durduğu ve hiçbir…

Devamını Oku

Yalnızlığı çok seven insanlar bizim için “asosyal” demek olabiliyor…Oysa belki de, çok kişi tanıyıp, çok arkadaş ve çevre edinmek uğruna, kendinden ve zamanından ödün vermeyen kişidir asosyal! Peki yalnız kalamayan insanlara ne diyeceğiz, sosyal insan mı? Yalnız kalmak, kalabilmek bir meziyettir,  hatta erdemdir bencileyin… Yalnız kalamayan insan, kendinden korkar,  gerçeklerden korkar, belki kendi içinin, boşluğunun…

Devamını Oku

Hayatın son yıllarda getirdiklerinden, götürdüklerinden, aldıklarından, verdiklerinden başım döndü. Hayat beni seviyor mu, nefret mi ediyor diye düşünürken “sopayla kilime vuranın gayesi, kilimi dövmek değil, tozunu almaktır, sıkıntı insanın tozunu, kirini alır” diyen Mevlana’yı duydum. Hayatın sesini, insanın nefesini duydum, dostluğu, arkadaşlığı, sevgiyi, aldatılmayı, aşkı, ihaneti, mutluluğu, mutsuzluğu, kibiri, kaprisi, iyiliği, kötülüğü, yalanı, dolanı, korkaklığı,…

Devamını Oku