Herkes almak istediğini alır hayattan, alabildiği kadar, istediği kadar, bilgisi kadar, kadri kadar, gücü yettiği kadar, cesur olabildiği kadar. Sunulanlar aynı olsa da, insanların algısı, tepkisi farklıdır.Kimi kendine acıyarak yol alır, o yetmez başkalarının da duygularını sömürür (izin verir birileri, çünkü acımak, kendini yukarıda bir yerlerde görmektir) kimisi herkeste ve her yerde olarak yaşar hayatını,…

Devamını Oku

Gün içinde binlerce yüz ifadesi yerleşiyor yüzümüze.Yaşadıklarımız ve yaşattıklarımız yüzümüzün en derin çizgilerine doluyor.Anlık değişimler kendimizi iyi ya da kötü hissetmemize sebep oluyor.Bu bin tane yüz ifadesinin arasına bin tane de ayrı iş sıkıştırıyoruz.Ve her yüz ifadesi, yapıp bitirilen işlerin ya zaferini ya da yorgunluğunu anlatıyor. Bir önceki gecenin uykusuzluğunu, uykuya yenilmemiş olmanın tuhaf huzurunu…

Devamını Oku

Zaman yok, çok hızlı yaşıyoruz artık, yetişmemiz gereken çok şey var, herkese ve her şeye yetişmek zorundayız çünkü, mecburuz hatta, hayat var, hayat kaçıyor sanıyoruz. Hayatı yaşamaktansa onun peşinden koşuyoruz, yaşamadan ve yaşatmadan… Zamanımız yok…Kendimizi daha önemli ve daha özel hissetmenin koşullarından biri adeta, her yere ve herkese yetişmek…Ne kadar çok insan tanırsak, sosyal medyada,…

Devamını Oku

Gülmenin insan bedenine ve ruhuna ne kadar da iyi gelen bir şey olduğuna inanarak yola çıkan ve insana iyi gelen şeylerin de topluma iyi geleceğini bilip öyle davranan, yaşında 5’li rakamlarını süren ama bir türlü bu rakamlarla barışamayan biriyim ben…Çocuğuna zaaflı bir anne.Eşine sevgili bir kadın.Annesine bağlı bir kız çocuğu.Kardeşine düşkün bir ablayım ben.15 yaşımda…

Devamını Oku

Bazı dostlar der ki: senden korkuyoruz, senden korkanlar var!Bazı dostlar ise, senin neyinden korkulur ki, melek gibisin derler. Ben hangisiyim acaba? Korkulan bir cadı mıyım, sevilen bir melek mi?Sanırım ikisi de benim. Hatta daha fazla yönlerimle de hepsi benim. Ama unutulmamalıdır ki, korku da insanın kendisiyle ilgili, iyi bakıp görmek de. Çünkü “baktığın benim, gördüğün…

Devamını Oku

-Bütün gün ne yaptın?-Hiç, yani niksen yaptım. Niksen Felemenkçe hiç bir şey yapmadan oturmak demekmiş, yani durmak! Bizim boş oturmak dediğimizi yapmakmış. Alışık olmadığımızdan sıkıcı gelse de, beynimiz için, sağlıklı ve yaratıcılığını artıran bir eylemmiş! Biz tembellik ederken, beynimiz yenilenir, “rahatsız edilmeden” duygu ve düşünceleri düzenlermiş ve beynin böyle bir duraklamaya ihtiyacı varmış!Ben “hiç bir…

Devamını Oku

“Söyleyecek sözün yok mu, fikrin yok mu?” dedi adam. Kadın, eşinin söylediği her şeyi dinliyordu, en azından dinlemiş gibi yapıyordu. Çünkü adam sürekli konuşuyordu, hep bir şeyler anlatıyordu. Kadın da başını sallayarak onaylıyor, konudan bağımsız bir şeyler söyleyerek, konuyu değiştirmek istese de, “sevgili” eşi anlattığı konudan asla uzaklaşmıyordu. Biz kulak misafiri olduk beyefendiye, anlaşılan o…

Devamını Oku

Tramvayı bekliyorum, durakta bulunan ekranda, tramvay numaraları ve kaç dakika içinde gelecekleri yazıyor. Benim beklediğim tramvay en üstte ve beş dakika içinde durağa arzı endam edecek. Arada sırada gecikmeler olsa da, genel olarak ulaşım, “Hiç şaşmayan bir saat gibi işler durur” buralarda, Almanyada! “Bir” tramvay geldi, durdu, kapılar açıldı, inmek isteyen yolcuların inmesi için, kenara…

Devamını Oku